Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Το βαφτιστήρι μου ζει στη Σουηδία. Με τις δυο της μαμάδες. Και οι δυο Ελληνίδες. Είναι ένα παιδάκι χαρούμενο, πλήρως ενταγμένο στην τοπική του κοινωνία, πλήρως απαλλαγμένο από οποιαδήποτε ανησυχία για το «τι θα πουν τα παιδιά (και κυρίως οι γονείς τους) στο σχολείο». Πολλές φορές συζητούμε με τις μαμάδες της αν πρέπει να γυρίσουν […]

Υπάρχουν φορές – συχνά στις γιορτές, μα όχι πάντα – που νιώθω μέσα μου αυτό που ο νευρολόγος Ολιβερ Σακς ονομάζει «ταραγμένη απελπισία»: το συναίσθημα ότι τίποτα απ’ όσα έχω κάνει ή θα κάνω ποτέ στη ζωή μου δεν έχει νόημα, μαζί με την επιτακτική, σωματική σχεδόν ανάγκη να του ξεφύγω. Δεν είναι κατάθλιψη· στην κατάθλιψη έχεις […]

Oταν σπούδαζα φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, κάτι παραπάνω από είκοσι χρόνια πριν, ένιωθα πως σκοπός της ήταν η διερεύνηση και η περιγραφή της φύσης της πραγματικότητας. Δουλειά ημών των φιλοσόφων ήταν να προσδιορίσουμε οικουμενικές αλήθειες αναγνωρίσιμες απ’ όλους. Βασικό μας εργαλείο ήταν ο Λόγος, η ορθολογική σκέψη. Αυτό ενείχε και μια βασική εικασία: ότι […]

Και κάθε Νοέμβριο, στην επιμνημόσυνη ανάγνωση των ονομάτων των πεσόντων του κολλεγίου Γουάνταμ της Οξφόρδης, πριν από την απαγγελία του ποιήματος «Η εκκλησία του κολλεγίου Γουάνταμ», ακούγεται πάντα το όνομα του νεαρού νεκρού δημιουργού του: Γιoύαν Νούρνταλ Μπριν Γκριγκ.

Κάποια στιγμή προς το τελευταίο τρίτο της ταινίας του Τοντ Φιλντ «Ταρ», παρακολουθούμε μια σεκάνς που δεν ταιριάζει καθόλου με τον ρυθμό ή τον ρεαλισμό τής μέχρι τότε αφήγησης: σε ένα διπλό κρεβάτι πάνω σε τροπικά νερά, το σώμα της πρωταγωνίστριας αναφλέγεται. Λίγες στιγμές αργότερα εκείνη ξυπνάει από έναν εφιάλτη. Μέχρι τότε, η ταινία κυλά […]

Στην προηγούμενη επιφυλλίδα αναρωτιόμουν πώς – όπως ο λογοτεχνικός μοντερνισμός συμβάδιζε με τη σύγχρονή του θεωρία της Φυσικής στην κατανόηση του Χρόνου ως «μονολιθικού» και μη ρέοντος – μια σύγχρονη λογοτεχνία θα μπορούσε να εμπνευστεί από τη σύγχρονή μας Φυσική. Για να θυμίσω τι σημαίνει αυτό, μια βασική συνθήκη της πραγματικότητας έτσι όπως την κατανοεί η κβαντική […]

    Ο παρελθών χρόνος κι ο χρόνος ο παρών / Είναι πιθανόν παρόντες στο μέλλοντα χρόνο / Κι ο μέλλων χρόνος ίσως περιέχεται στο Παρελθόν. / Αν ο χρόνος όλος είναι αιωνίως παρών / Ο χρόνος όλος είναι μη ανακτήσιμος. Οταν ο Τ.Σ. Ελιοτ έγραφε αυτές τις γραμμές το 1935, είχαν περάσει είκοσι πέντε […]