Νίκος Α. Μάντης

«Οι άνθρωποι δεν είναι ευγενή πλάσματα, που επιθυμούν να αγαπηθούν, που το πολύ αμύνονται αν δεχθούν επίθεση. Αντιθέτως, είναι όντα μεταξύ των ενστικτωδών προικισμάτων των οποίων πρέπει να αναγνωρισθεί ένα ισχυρό μερίδιο επιθετικότητας. …

Οταν ήμουν περίπου είκοσι χρονών, αποφάσισα να γράψω ένα μυθιστόρημα. Ηθελα από παλιά να γίνω συγγραφέας, από τα παιδικά μου χρόνια, ωστόσο είχα εγκλωβιστεί στην επιδίωξη να ακολουθήσω νομικές σπουδές, οι οποίες στο μυαλό μου (και στο μυαλό των γύρω μου) ταυτίζονταν περίπου με την αποκλειστική οδό εξασφάλισης ενός αξιοπρεπούς μέλλοντος. Την εποχή που το […]

Ξεκίνησα να σκέφτομαι τον «Κιθαιρώνα» από ενδιαφέρον για τις φανταστικές πιθανότητες που ενυπάρχουν στις κάθε λογής απαγορευμένες ζώνες. Μπορεί να ακουστεί παράδοξο, αλλά στο μυαλό μου τριγύριζαν πρωτίστως επιρροές από το «Στάλκερ» του Ταρκόσφκι (και φυσικά το «Πικνίκ δίπλα στον δρόμο» των αδελφών Στρουγκάτσκι) ή από την «Τριλογία της Νότιας Ζώνης» του Τζεφ Βάντερμιρ. Ο […]