Παναγής Παναγιωτόπουλος

Οπως μας έχει δείξει η σύγχρονη ιστορική επιστήμη, η παιδική ηλικία δεν υπήρξε πάντα ίδια. Με εξαίρεση ίσως τη βρεφική ζωή και την πρώτη παιδική ηλικία, όπου η μητρική κατά κύριο λόγο φροντίδα, παρότι και αυτή υπόκειται στον κανόνα των ιστορικών διαφοροποιήσεων, δείχνει να αναπαράγεται αμείωτη μέσα στους αιώνες, οι αναπτυξιακές και κοινωνικές φάσεις του […]

Σήµερα ψηφίζουµε και η εκλογική προσφορά δυστυχώς – και µε τις θεσµικές αγωνίες που προέκυψαν µε την υπόθεση των υποκλοπών – δεν δίνει µεγάλα περιθώρια επιλογής σε όσους επιθυµούν να στηρίξουν µια βιώσιµη δηµοκρατική επιλογή ανάταξης της χώρας, εµπέδωσης της κοινωνικής συνύπαρξης και εµβάθυνσης της ευρωπαϊκής δηµοκρατικής ταυτότητάς της. Αν µη τι άλλο, µετά από την υπερδεκαετή […]

Η εργασία, και δη η μισθωτή, εξασφαλίζει ταυτότητα και αυτονομία.

Η ιστορική οδύνη των Τεμπών βρίσκεται ακριβώς σε ένα νέο πεδίο διεκδίκησης δικαιωμάτων, στη ζώνη όπου διαψεύδονται και μαζί αναζωπυρώνονται οι προσδοκίες για λιγότερα και πιο ίσα μοιρασμένα ρίσκα, σε έναν νοερό τόπο όπου ο θρήνος γράφει μια ιστορία εντοπισμού των ευθυνών, τιμωρίας των υπαιτίων, αποκατάστασης της αδικίας και διεκδίκησης μιας καλύτερης ζωής.

Η επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας προοριζόταν να κρατήσει λίγες μέρες. Το εγχείρημα έμοιαζε περισσότερο με «εξωτερικό πραξικόπημα» παρά με πόλεμο. Ενας γνώριμος γείτονας – εθνολογικά και πολιτισμικά συγγενής – θα αποκαθήλωνε τη διεφθαρμένη ουκρανική ελίτ για να εγκαταστήσει τις δικές του μαριονέτες και, με το καλό ή με το άγριο, να σύρει τη χώρα αυτή […]

Ο σπουδαίος γάλλος συγγραφέας Emmanuel Carrère (1957) ξεκίνησε το δημιουργικό του διάβημα ως ταλαντούχος μυθιστοριογράφος, μα προοδευτικά, αφού πέρασε από το σενάριο και τη σκηνοθεσία, έγινε ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους εκπροσώπους του είδους που αποκαλείται «non-fiction». Αυτή τη φόρμα γραφής, που δανείζεται το υποκειμενικό βλέμμα του αφηγητή από το μυθιστόρημα και την πραγματική ανθρώπινη […]