Ο Στάλιν δεν ήταν νεκρός όταν ήταν ήδη νεκρός. Η είδηση του θανάτου του, αν μπορούσε ακόμα με κάποιο μαγικό τρόπο να αναβληθεί, θα ίσχυε ακόμα. Ο Ρούζβελτ, όταν για τέταρτη φορά διεκδικούσε την προεδρία, όφειλε υπό βροχή, σε ανοιχτό αυτοκίνητο, να αποδείξει τη στάμινά του. Ο Μπάιντεν με ελαφρά πηδηματάκια σε δημόσιες εμφανίσει του […]
Για τα βουβά και αθέατα θύματα αξίζει να περιφρουρηθεί, να μην ευτελιστεί, να μη χαθεί η εκρηκτική δυνατότητα που έχει το ελληνικό #ΜeΤoo.
Τα πέντε στάδια του πένθους, όπως χαρακτηριστικά διατυπώθηκαν από την κλασική πλέον μελέτη της Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος είναι η άρνηση, ο θυμός, η διαπραγμάτευση, η κατάθλιψη, η αποδοχή
Δεν υπάρχουν λέξεις. Δεν αντέχεται αυτό που βλέπεις. To μόνο που έχεις είναι τα λόγια. Ντρέπεσαι για το μόνο που έχεις. Ντρέπεσαι για την ανθρωπιά σου που σε κάνει να συγκινείσαι. Να μιλήσεις για τα θαμμένα ζωντανά μωρά; Για εκείνα που σωθήκαν πάνω στο σώμα της νεκρής μάνας τους; Για τον πατέρα που θρηνεί τέσσερα […]
«Το κάναμε έτσι, για την πλάκα μας. Και τι έγινε;». Με διαταρακτική ειλικρίνεια τα λόγια αυτά δεν μας μιλάνε για μια κατεστραμμένη ομάδα παιδιών, μας μιλάνε για καθρέφτες. Είναι λόγια καθρέφτες. Οι καθρέφτες που σήμερα προτάσσονται στα νέα παιδιά για να δουν το πρόσωπό τους δεν είναι παραμορφωτικοί. Είναι πολλαπλά κομματιασμένοι. Νέες κανονικότητες με ταχύτητα […]
Θα μιλήσω προσωπικά. Κατά κάποιο τρόπο η εφημερίδα είναι συνυφασμένη με τη ζωή μου. Για πολλά χρόνια σχολίαζα, με οδηγό την ψυχολογία, την καθημερινότητα μέσα από μια δική μου οπτική. Τρέλα, θάνατος, βία, εγκληματικότητα, πόλεμοι, τρομοκρατίες. Η δυσκολία της κάθε μέρας, η οδύνη, ο έρωτας, ο όλεθρος, το μεγαλείο, η φάρσα, η προσποίηση, το «ως […]